Wat doet dat kritische stemmetje in mijn hoofd?

SCHRIJFSEL

‘Iets in mij zegt….’ hoor ik vaak in een sessie.  Of ‘ik ben mezelf niet’ of  voor ik het wist had ik al ‘ja’ gezegd‘. Dit soort uitspraken zijn een concrete aanwijzing dat we verschillende ‘subpersonen’ in ons hebben die onderling kunnen verschillen van mening over wat goed voor je is.

Zo’n uitspraak als ‘iets in me zegt dat ik het niet moet doen’  is in een sessie voor mij dan vaak een directe aanleiding om in gesprek te gaan met dat deel van je dat kennelijk ‘iets zegt of vindt’. Het is buitengewoon interessant en leerzaam om zo’n stem eens echt aan het woord te laten en te achterhalen wat de rol is van deze subpersoon in jou. Want hoe lastig zo’n perfectionist of saboteur ook kan zijn in je dagelijks leven hij/zij heeft echt wel een reden waarom die doet wat die doet of zegt wat die zegt.

Kortom; dit is een pleidooi om eens echt serieus te luisteren naar wat die stemmen in je nou écht zeggen of waar ze zich écht zorgen om maken. 

Ze hebben je namelijk écht iets te vertellen.

Wat is er goed aan de Perfectionist/Saboteur/Pleaser in je?

We hebben allemaal een verzameling stemmen in ons hoofd (zonder dat we schizofreen zijn). Dat hoort bij een gezonde opbouw van je persoonlijkheid. Deze stemmen noemen we ‘subpersonen’.  Sommige zijn authentieke delen van jezelf – die waren er al toen je geboren werd.

Andere delen zijn in je jonge jaren ontstaan in je. Op die momenen dat er iets gebeurde dat je pijn deed, deed schrikken, boos of angstig maakte. Emoties of gevoel waar je toen nog niet mee kon omgaan. Je hebt als kind  spiegeling, bevestiging, steun, waardering nodig hebt om tot bloei te komen. Je bent als baby zo gevoelig en afhankelijk van je omgeving. Als die reactie van je ouders of anderen (leerkrachten) niet op jouw aansluit of helemaal achterwege blijft doet dat zeer.  Je gaat er voor zorgen dat het niet weer gebeurt, je zorgt dat je je kunt handhaven en niet weer gekwetst wordt. Je moet ook wel, want je bent nog afhankelijk van je ouders.

 

Je body-guards en je verstoten ikken

De subpersonen die op deze manier ontstaan zijn in de kern dus eigenlijk ‘beschermers’ of ‘body-guards. Ze staan in dienst van een deel van je dat op dat moment in je leven er niet kon zijn: je gekwetste ik, of je angstige ik, je verlegen ik.  Vaak weet je niet meer welk deel van je naar de achtergrond is verdwenen. Deze delen noemen we de verstoten ikken. Stel dat je vooral waardering kreeg als je een ‘flinke’ jongen was die geen kik gaf bij een inenting, dan kan je gevoelige, raakbare deel zich terugtrekken.

Als langdurig of veelvuldig zo’n ‘beschermer’ op de voorgrond treedt kan je denken dat je dat werkelijk bent. Je bent dan ge-identificeert met die stem. Wat ik vaak zie gebeuren is dat de regie van je leven is overgenomen door zo’n body-guard of groepje beschermers (de perfectionist, of de saboteur, of de pusher of de rechter of de…in je ).

En ook de andere kant is waar; je merkt als kind al heel snel (je voelt het aan je water) welk gedrag gewenst is en wat minder. En dus, omdat je zo afhankelijk bent, ga je dat gedrag meer vertonen. Je gaat het gebruiken, inzetten.  Zo ontwikkel je de pleaser die precies weet hoe je het de ander naar de zin maakt.  En zo vormt zich je persoonlijkheid. Het is nog steeds wie je bent, alleen hou je wat delen van je uit het zicht (blijven in de coulissen van jouw toneelstuk). Je schuift wat andere delen prominenter naar voren (krijgen de hoofdrollen toebedeelt) en je hebt wat bodyguards ontwikkeld. (de portiers die zorgen dat er niemand ongevraagd kan binnenkomen).

Tja, daar zit je dan met je opgepimpte versie van jezelf. Het vervormen van jezelf (wegduwen van delen en oppoetsen van anderen stukken) kost energie, veroorzaakt spanning. Soms ben je je daar bewust van (als je het gevoel het dat je moet opzitten bij een bezoek aan iemand), soms voel je alleen diep down een vage onrust, leegte, ontevredenheid.

Samengevat onderscheiden we dus meerdere soorten stemmen:

  • Authentieke delen
  • Beschermers; de body-bodyguards (ook wel strategen genoemd)
  • Je verstoten ikken (alle delen die je onder het vloerkleed veegt cq onzichtbaar wilt houden)
  • Je onontwikkelde delen (die delen van je waarvan je nog niet weet dat je ze hebt, ze zijn nog nooit aangesproken)

Binnen deze soorten zijn er nog talloze varianten. Oneindig veel en per persoon verschillend. De ene Pleaser is zeker de andere niet. En ook mijn Saboteur gaat op andere terreinen te werk dan je jouwe. Alle stemmen zijn dus persoonsgebonden. Ze hebben allemaal een eigen bril waarmee ze naar de wereld kijken, met eigen waarden en normen, een eigen werkwijze, een eigen wensenlijstje, een eigen uitstraling. 

Belangrijk vind ik het om nadrukkelijk te vermelden dat geen enkele subpersoon verkeerd is. Op de bodem van al je subs ligt de behoefte om gezien en geliefd te zijn, precies zoals je bent. 

 

In gesprek met je sub.

Het leren kennen van je eigen innerlijke stemmen geeft inzicht. Je leert jezelf beter begrijpen. Je ontdekt welke subs het voor het zeggen hebben in jou en waarom dat zo is. Je leert welke stemmen je onderdrukt en wat deze ondergeschoven subpersonen kunnen toevoegen aan je leven als je ze onder het vloerkleed vandaag gaat halen. Alle stemmen, dus ook de beschermers of de body-guards’ hebben veel te vertellen.

De opleiding die ik hiervoor gevolgd heb heet ‘Voice-Dialoque’; dus in dialoog of gesprek gaan met de stem of subpersoon. Voice-Dialoque is ontwikkeld door Hal en Sidra Stone; een Amerikaans psychologen echtpaar die de methode zelf ook gebruikte om in hun relatie patronen te verhelderen. 

Ik gebruik de methode regelmatig in sessies.  In Voice-Dialoque ga ik dus letterlijk in gesprek met de subpersoon of subpersonen in je. Ik behandel ze alsof het echt een mens is van vlees en bloed. Veelal verrassende en fascinerende ontmoetingen met een onmiddellijk verruimend zicht op wie je bent. 

Het vervormen van jezelf (wegduwen van delen en oppoetsen van anderen stukken) kost energie, veroorzaakt spanning. Soms ben je je daar bewust van (als je het gevoel het dat je moet opzitten bij een bezoek aan iemand), soms voel je alleen diep down een vage onrust, leegte, ontevredenheid.

Op deze pagina vind je eenvoudige oefening om in gesprek te gaan met een sub (of lichaamsdeel!) van je.

Ik wens je een goed gesprek met jezelf.